رئیس دانشگاه: در کنار حلما خواهیم بود

رئیس دانشگاه، دکتر جودتی، با حضور در منزل خانواده «حلما» – کودک خردسالی که به شکلی معجزه‌آسا از زیر آوار حادثه اخیر تبریز نجات یافته بود – از وضعیت جسمی و روند درمانی او مطلع شد. در این دیدار صمیمانه، حلما با رفتارهای کودکانه و نگاه معصوم خود، فضای خانه را سرشار از آرامش کرد. دکتر جودتی ضمن ابراز همدردی با خانواده، در تماس با پزشک معالج این کودک، جزئیات درمان را پیگیری و بر همراهی و حمایت دانشگاه از روند بهبود او تاکید نمود. نجات حلما، که با صدای ضعیف او از میان آوار آغاز شد، اکنون به نمادی از روشنایی و دوام زندگی در روزهای سخت تبدیل شده است.

در پی جنگ رمضان و حادثه تلخ  در یکی از محله‌های تبریز، رئیس دانشگاه، دکتراحمد رضا جودتی، برای دیدار با «حلما» – کودک خردسالی که به شکلی معجزه‌آسا از زیر آوار نجات یافته بود – به منزل خانواده او رفت. این دیدار، در فضایی آمیخته از اندوه حادثه و امید به بهبود حال این کودک، حال‌وهوای متفاوتی داشت.

حلما که اکنون در کنار پدربزرگ، مادربزرگ، عمه و خانواده ایشان زندگی می‌کند، با نگاه آرام و چهره معصوم خود، مهمانان را پذیرفت. حضور او، با وجود تمام دشواری‌هایی که پشت سر گذاشته، یادآور روشنایی کوچکی بود که در میان روزهای سخت همچنان می‌درخشد. دکتر جودتی در کنار حلما نشست، احوال او را با مهربانی پرسید و برای دقایقی کوتاه، فضای تلخی حادثه را با لبخند این کودک از یاد برد. سپس با پزشک معالج حلما تماس گرفت و درباره روند درمان، نیازهای پزشکی و مراقبتی او گفت‌وگو نمود. رئیس دانشگاه بر تعهد مجموعه دانشگاه برای پیگیری مستمر وضعیت سلامتی حلما تاکید کرد و اطمینان داد که این کودک و خانواده‌اش تنها نیستند.

حلما در طول این دیدار، با همان رفتارهای کودکانه و ساده‌ای که مخصوص سن و سال اوست، میان مهمانان رفت‌وآمد می‌کرد و گاهی با اسباب‌بازی‌هایش سر صحبت را با اطرافیان باز می‌نمود. این لحظه‌های کوچک و صمیمی، در دل فضایی که هنوز سنگینی حادثه را در خود داشت، نشانه‌ای از بازگشت آرام آرام زندگی بود.

در آن شب تلخ و فراموش‌نشدنی، حادثه جان‌سوزی رقم خورد که طی آن پدر، مادر و خواهر و برادر حلما، هر چهار نفر، به شهادت رسیدند و خاطره‌ای سنگین را برای خانواده و مردم شهر به‌جا گذاشتند. در میان آن همه اندوه، تنها حلما بود که با معجزه‌ای غم‌آلود از دل حادثه جان سالم به در برد؛ کودکی که حالا یادگار نفس‌های خاموش‌شده یک خانواده است و امید تازه‌ای که زندگی با مهربانی در آغوش شهر گذاشته است.

در همان ساعات پراضطرابِ شب حادثه، کارشناسان پر تلاش اورژانس ۱۱۵ با همتی کم‌نظیر و تلاشی ستودنی خود را به حلما رساندند؛ کودک کوچکی که هنوز نفس‌های لرزانش زیر غبار حادثه شنیده می‌شد. آنان با دقت و مهربانی، او را در آغوش ایمنی قرار دادند و تمام مسیر تا بیمارستان امام رضا(ع) را لحظه‌به‌لحظه کنار او ماندند؛ گویی امیدِ این شهر را همراهی می‌کردند. اقدام سریع و حرفه‌ای آن‌ها، نخستین گام در بازگشت حلما به زندگی بود.

دانشگاه ضمن ابراز همدردی با این خانواده محترم، خود را همراه و پشتیبان آنان می‌داند و از هیچ تلاشی برای حمایت درمانی و انسانی لازم دریغ نخواهد کرد. حلما، با وجود کوچکی‌اش، یادآور ارزش زندگی و روشنایی امید است.